۱- معرفی:

 این بند یک جور "احراز هویت" است. شبی پلیس من و دن سیفون را به همراه دختری که ادعا می کردیم دخترخاله مان است متوقف کرد. پس از کمی سین جیم به این نتیجه رسید که "هویت ما احراز نشده است". من باید پیش از این خودم را معرفی می کردم. من دکتر جک، نویسنده کتاب "جامعه شناسی مزخرفات است"* هستم. نوازنده سازهای کوبه ای، پزشک مغز و اعصاب، شارلاتان بین المللی و دروازه بان تیم نامبرده در بالا. غذای مورد علاقه ام: آبگوشت بزباش (با یا بدون مارلین دیتریش) و نوشیدنی دلخواهم چای سبز و گوارای تو اون بطری است.

پلیس پس از گفتن جمله مورد نظر ما را ترک کرد.

۲- آخرین کتاب:

دستورالعمل: اگر خواستید مخ دختر کتابخوانی را بزنید که اطرافش پر است از آدمهای کتاب گریز، ازش بپرسید«آخرین کتابی که خواندی چه بوده؟». با شرمندگی از جناب void آخریش همین "فرانی و زویی" بوده. البته تا همین لحظه. سوال:چرا تا حالا نخوانده بودم؟ ج: سوال بعدی لطفا. سوال: چطور بود؟ ج: من ناتور دشت را بیشتر دوست داشتم. فقط فرانی بدجوری مرا یاد کسی می انداخت. منظورم ل.ا است(دن سیفون، نخند). زویی؟ گاهی فکر می کنم قهرمانان سلینجر(مانند مخاطبین این وبلاگ) به شکل دل بهم زنی غیر عادی اند و در همان حال با آنها همذات پنداری می کنم.همه این مسایل مرا وامی دارد جایزه منتقد دلسوز را بدهم به فرانی و دماغ دشمنان را بسوزانم.

3- جکی متهم می کند:

یکی از بهترین سرگرمیهای من نقد کردن آدمهای ناجور و خطرناک است. البته این بازی را با VOID می کنیم. دن سیفون تازگیها تلاش می کند خودش را جای منتقدین دلسوز جا بزند. ولی بهتر است خودش را خسته نکند.

* این کتاب با نام فرعی "گوساله های سخنگو ساکت شوید" چاپ شده است.

نوشته شده توسط Dr Jack در جمعه بیست و یکم دی 1386 |